Predrag
Stojadinov
SAMURAJ
MODERNOG DOBA
Blistava sportska karijera Predraga Stojadinova, svakako najuspešnijeg
jugoslovenskog takmičara u borbama svih vremena, počela je 1989.
godine u Sarajevu osvajanjem srebrne medalje u poluteškoj kategoriji
na Juniorskom prvenstvu države. Iako se kao učenik osnovne škole
nešto malo bavio treniranjem karatea napravio je pauzu i bio jedan
od najboljih rukometaša u školskoj ekipi. Ali zbog preloma ruke
napušta rukomet i odlazi na košarku gde je takođe jedan od najboljih
kadeta koji ekipi donose plasman u viši rang takmičenja. To nije
bio dovoljan razlog da ga trener odvede na pripreme i on dolazi
ovoga puta definitivno u karate sport krajem 1988. godine.
Rezultat
u Sarajevu postignut je sa samo 7 meseci vežbanja i tada su treneri
u matičnom klubu DINAMU iz Pančeva shvatili potencijal Peđe. Nakon
toga sve do danas Peđina karijera išla je samo uzlaznom linijom.
1992. godine je bila jedna od najuspešnijih i najznačajnijih u
njegovoj karijeri. Debitovao je u reprezentaciji i kao najbolji
pojedinac u ekipi i najviše doprineo osvajanju bronzane medalje
u Lisabonu na Evropskom juniorskom prvenstvu. Iste godine postao
je juniorski prvak države u poluteškoj kategoriji, a ekipu Dinama
je kao kapiten uveo u Prvu Saveznu ligu i osvojena je bronzana
medalja, a Peđa je bio najuspešniji takmičar lige. Iste godine
osvojio je zlatnu i bronzanu medalju na Evropskom Wado kay turniru
u Rimu.
Od 1994. godine je standardni seniorski reprezentativac i nastupao
je na Evropskim prvenstvima u Birmingenu i Helsinkiju kada je
slomio nogu ali se već posle dva meseca vratio na tatami i osvojio
peto mesto na Svetskom kupu u Frankfurtu. Svoj prvi seniorski
rezultat ostvario je na Evropskom prvenstvu u Parizu 1996. osvajanjem
bronzane medalje u poluteškoj kategoriji. Iste godine na Svetskom
prvenstvu u San Sitiju jedan je od najzaslužnijih za osvajanje
bronzane medalje, a 1997. osvaja bronzanu medalju na Svetskom
kupu u Manili u teškoj kategoriji. Kao najveće iznenađenje sa
ovog kupa ostaće maestralna pobeda Peđe nad višestrukim svetskim
i evropskim prvakom francuzom Šardijeom. Taj rezultat je definitivno
učvrstio pozicije Stojadinova u Evropskom i Svetskom karateu,
a narednih godina se njegov rejting samo povećavao. Dominirao
je na Evropskom prvenstvu 1998. u Beogradu sa devet pobeda, jednim
nerešenim mečom i samo jednim porazom i pritom osvojio srebrnu
medalju u poluteškoj kategoriji, a kao kapiten ekipu doveo do
bronzane medalje. Maestralnim poenima ostvarenim atraktivnim nožnim
tehnikama dizao je beogradsku publiku na noge.
1999. godine u Grčkoj na Evropskom prvenstvu osvojio je srebrnu
medalju u apsolutnoj kategoriji mada je po ocenama svih bio moralni
pobednik ovog šampionata. Na putu do medalje pobedio je same svetske
i evropske veličine Čelika, Papadopulosa i Talarika ali mu sudije
nisu dozvolile da pobedi i belgijanca Lefevra. Ipak da je najbolji
na starom kontinentu dokazao je ove godine u Istanbulu i posle
pobeda nad svetskim karatekama Pinom, Lefevrom i Vaskezom zlatna
medalja apsolutnog šampiona Evrope zasjala se na njegovim grudima.
Ali ovo je samo početak uspeha u 2000 - toj godini. Već juna meseca
ekipom Partizana u Tel Avivu osvojena je titula Evropskog klupskog
prvaka, a jedan od najzaslužnijih bio je kao kapiten Stojadinov.
Jula meseca na Svetskom studentskom prvenstvu u Japanu Peđa je
osvojio bronzanu medalju u apsolutnoj kategoriji i ostvario svoj
treći veliki rezultat ove godine. Na državnim prvenstvima osvojio
je titule seniorskog prvaka u poluteškoj kategoriji 1996., 1997.
I 1998. i u apsolutnoj kategoriji 1995, 1998. I 2000. godine i
već nekoliko godina je neporažen na domaćim takmičenjima.
Skromni i nasmejani Pančevac već je četvrtu godinu za redom sportista
svoga grada koji mu je nažalost malo toga adekvatno uzvratio.
Dobitnik je Oktobarske nagrade Pančeva, dva puta je proglašen
za sportistu Južnog Banata, a 1999. je bio karatista godine i
jedan od najuspešnijih sportista SRJ. Pored aktivnog takmičarskog
bavljenja karateom obavlja i ulogu šefa stručnog štaba u Dinamu
i vodi deo treninga prvoj ekipi i juniorima.
Trenutno
je sve svoje aktivnosti i razmišljanja usmerio na pripreme za
što bolji nastup na Svetskom prvenstvu koje se održava oktobra
u Minhenu. Sati i sati treninga i prolivenog znoja daju Stojadinovu
dovoljno optimizma da se u Minhenu nada osvajanju možda i najsjajnije
medalje jedine koja mu u riznici trofeja nedostaje. Idealno atletsi
građen, psihološki stabilan sa džentlmenskim ponašanjem na tatamiju
pokušaće da ostvari svoj uspeh karijere. Sa napunjenih 28 godina
sadašnja Peđina razmišljanja odnose se na opraštanje od takmičenja
i nastupa u kimonu sa državnim grbom i više posvećivanja radu
sa mladima u klubu koji mu je obezbedio do sada odlične uslove
za rad, a kojem je Peđa svojim rezultatima vratio sjaj i renome
u zemlji i inostranstvu.
Nikola
Krstić
OSTALI
BROJEVI
